Martijn: ‘En dan wordt je aanstaande ’s avonds gebeld door je weddingplanner, die vertelt dat ze al een aantal dagen met buikpijn rondloopt omdat ze een vervelende mededeling heeft. Althans, dat kreeg ik mee uit het gesprek. Ik zag het koppie van Peet vertrekken en op een geschrokken stand staan. Ik dacht nog, oei dat wordt spannend. Ik ging dus al van het ergste uit en aan de andere kant dacht ik: alles liep te mooi, er moets iets tegenvallen.

Petra was nog aan het bellen, toen we bezoek kregen. Wat er precies besproken was en wat er nu aan de hand was, moest dus nog even wachten. Ik was stiekem wel erg benieuwd waarom ze al met dagen buikpijn liep. De echte boodschap bleef nog een paar uur bewaard…

Het bezoek was nog niet de deur uit of daar kwam mijn vraag: wat is er nu aan de hand? Uiteindelijk duidelijkheid: de trouwlocatie was overboekt. Onze weddingplanner had al een bevestiging gekregen, maar had op basis van haar gevoel nog eens geinformeerd. De weddingplanner is er tenslotte niet alleen voor de check, maar vooral ook voor de dubbel-check. En maar goed ook. Wat bleek: de hotelmanager die ons had rondgeleid en de opdracht had bevestigd was niet meer in dienst. Gevolg: we waren niet bekend bij de locatie en er was al een dubbelboeking die dag. Oeps…Loes was al druk in de weer geweest om toch bij het oorspronkelijke plan te blijven, maar het mocht niet baten. Dit ging niet meer zoals we wilden.

En dan kun je dus maar één ding doen: op naar de alternatieven. Gelukkig konden we teruggrijpen op onze eerste zoektocht en waren we er snel uit. Zó snel had onze weddingplanner ook niet verwacht.’

Petra: ‘Toen Loes, onze weddingplanner, me vertelde dat de locatie die we vijf maanden ervoor al hadden bezocht en hadden gereserveerd niet kon doorgaan zoals was afgesproken, baalde ik flink. Een echte trouwlocatie uit de boekjes, een prachtig kasteel, een tuin met keurig geknipte heggen en een fontein en mooie kamers binnen als het dan toch regent die dag. Normaal wordt de locatie gereserveerd voor één bruidspaar, nu waren er die dag opeens drie stellen, een communicatiefout in het agendabeheer…we konden er nog wel terecht om te trouwen maar er zou het een en ander aangepast moeten worden, zoals de plek voor de lunch.

Wat we hadden afgesproken, ging dus niet meer lukken. En als je je dan bedenkt dat er ook nog twee andere bruidsparen rondlopen die dag, ik zag het al voor me….. Terwijl wij elkaar het ja-woord geven, gooit aan de andere kant van de slotgracht de familie rijst over bruidspaar 2, terwijl op dat moment de auto aankomt rijden met blikjes aan de bumper met bruidpaar 3 erin,……nee dat ging hem niet worden! Deze optie was inmiddels verre van onze sprookjeslocatie.

Gelukkig had Loes had de volgende dag meteen al drie andere opties voor ons. Eén daarvan was ons eerste idee qua locatie. We hadden dit ooit geroepen,  maar eigenlijk niet meer serieus overwogen toen we het kasteel hadden bezocht. Maar nu we er nog een keer over nadachten was deze locatie toch door ons hoofd blijven spoken. Want paste deze plek eigenlijk niet veel meer bij ons?? Dus binnen een half uur was de knoop doorgehakt en hadden we een nieuwe locatie, waarmee we heel blij zijn. Of we teleurgesteld zijn over de eerste locatie, ja uiteraard maar niet eens lang. Of we stress hebben gehad in verband met de overboeking, nee helemaal niet, dankzij Loes konden we ons gelijk richten op nieuwe opties. Slapeloze nachten of buikpijn erdoor, wij in ieder geval niet!

Voor ons heeft dit maar weer een bewezen dat hulp van een weddingplanner ideaal is. Geen stress met de voorbereidingen, iemand die alles nog eens goed en tijdig checkt, en mocht er onverhoopt dan toch iets mis gaan, zorgt zij ervoor dat je hier zo min mogelijk last van hebt. En het was Loes die gelijk langsging op de nieuwe locatie, onze wensen doorsprak met de eigenaar en uiteraard ooggetuige was toen de eigenaar onze reservering met blokletters in de agenda schreef!

Mooie bijkomstigheid; ook voor mijn zus is het weer een verassing, aangezien ik tijdens het passen van de trouwjurk er per ongeluk de locatie uit flapte tegen de verkoopster! Misschien moest het wel zo zijn…’

Als het gaat om het vieren van een bruiloft ben ik ervan overtuigd dat de mooiste plekjes toch echt in Limburg te vinden zijn. Geen enkele andere provincie beschikt over zoveel prachtige kastelen, hoeves of andere vaak nog onondekte plekjes. Van grootse kastelen met prachtige kasteeltuinen, tot de wat kleinere prachtig gerestaureerde hoeves waar je terecht kunt voor een intiem diner. En veel van die plekken zijn ook nog eens benoemd tot officiële trouwlocatie.

En wat te denken van de grotten in Zuid-Limburg? Ooit al eens gedacht aan een huwelijksceremonie onder de grond? Of een te gek feest op een locatie waar een heleboel kaarsen genoeg zijn om de sfeer te bepalen? Dat is met recht uniek te noemen!

Ook al woon ik zelf dus al heel mijn leven in (Midden-)Limburg, wanneer ik verder naar het zuiden rijd krijg ik altijd weer een vakantiegevoel. De heuvels, de knusse dorpjes met vakwerkhuizen, de prachtige terrassen en wijdse uitzichten. Menigeen waant zich in het buitenland. En ook dat is voor vele steeds meer een reden om in Limburg te gaan trouwen. Wel het gevoel van trouwen in het buitenland, maar niet de kosten die daarbij komen kijken. En dan lukt het opeens wel qua budget om al je gasten ’over te laten komen’ en te laten overnachten.

Ben je benieuwd wat het zuiden des lands allemaal voor jullie in petto heeft? En wil je hulp bij het uitzoeken van de leukste plekjes om te trouwen? Of heb je tips nodig om de beste leveranciers te vinden om er een topdag van te maken? Neem dan gerust eens contact met me op voor meer informatie!

‘Het plannen van de bruiloft is inmiddels in volle gang en het schiet al lekker op! Ondanks dat we nooit eerder gesproken hebben over trouwen en onze bruiloft, zitten we op één lijn wat betreft de invulling van de dag. Een Italiaanse bruiloft waar we goede herinneringen aan hebben, is onze inspiratiebron. Maar om nu iedereen naar Italië te laten afreizen, dat gaat iets te ver. Daarom  proberen we diezelfde sfeer hier in Nederland te vinden.

Ondanks dat we met veel plezier in Nijmegen wonen, waren we het er al snel overeens dat we hier niet wilden trouwen. Dus geen wijnfort in Lent met uitzicht op de Waalbrug of het kleine kapelletje in het Valkhof park. Nee, voor ons gevoel komen de Toscaanse heuvels nog het meest overeen met de heuvels in Limburg. Daar waar we ook zo graag mountainbiken of op de racefiets de nodige kilometers wegtrappen. Zuid-Limburg moest het worden.

Met Loes, onze weddingplanner, zijn we een dagje door Limburg gecrossd om diverse locaties te bekijken. Het is lastig, want je moet rekening houden met mooi maar ook met regenachtig weer. En de ene locatie heeft een schitterende tuin om buiten te trouwen, maar de ruimte binnen, stel dat het regent, valt dan tegen. En met regen moet je toch rekening houden, ook al gaat het verhaal dat als je een worst brengt naar de nonnen, zij bidden voor mooi weer. Inmiddels hebben de nonnen de eisen bijgesteld, zoals we laatst hoorden op het journaal. Wijn, fruit en andere levensmiddelen zijn nu ruilgoederen voor een kans op mooi weer.

Inmiddels is de locatie geregeld! Maar aangezien het voor alle gasten een geheim moet blijven, kunnen we hier in dit blog natuurlijk niet teveel prijs geven.

We kunnen wel melden wat het niet is geworden. In elk geval geen lunch tussen de wijnranken op een Limburgse heuvel. Wat een super mooie locatie, met een geweldig uitzicht. Maar het doemscenario van een lekkende partytent in het soppende gras tussen de ranken, dat ging het niet worden.

Het werd ook niet dat ene kasteel in met een hele mooie tuin, maar waarbij het verkeer bijna letterlijk langs je heen raasde. Maar ook de mooie klassieke bus waarmee we de gasten wilden vervoeren en zelfs de barista die de kunst van het koffiezetten als geen ander kent, zijn het uiteindelijk niet geworden.

Wat dan wel?? Als de uitnodiging op de mat valt, zal de locatie bekend zijn. Maar dat is dan ook gelijk het enige wat onze gasten van te voren zullen weten van onze dag. De rest blijft een verrassing!’

Waarom dus niet kiezen voor een winterbruiloft? Stel je eens voor; elkaar het ja-woord geven met op de achtergrond een heerlijk knisperend haardvuur. Gasten die ‘s avonds worden ontvangen met een glaasje gluhwein. Kaarsjes all-over-the-place. En de themakleur…wit? Waar we in de zomermaanden duimen voor een zonnige bruiloft, komt een beetje sneeuw hierbij natuurlijk perfect van pas!

Ook qua kosten kan het nog wel eens gunstig uitpakken, want voor je favoriete trouwlocatie geldt misschien ook dat het hun laagseizoen is. En wat te denken van die geweldige fotograaf met zijn drukke agenda? Grote kans dat hij in de wintermaanden wél nog tijd heeft!

Ik was onlangs te gast bij de opening van Beachclub Degreez. Een beachclub hoor ik je denken? In de winter? Jawel hoor, prachtig omgetoverd tot het winterse concept Zero Degreez. De woorden die meteen bij mij opkwamen waren: hip, origineel, mooi, sfeervol en…warm! Dus mocht je nog twijfelen over je trouwdatum in 2012…

De wens van het bruidspaar was een gezellige dag in ongedwongen sfeer. Er waren veel kinderen bij, dus dat betekent qua planning vooral niet te strak inzetten en voldoende tijd vrij houden voor onverwachte momenten. Om eenduidigheid aan te brengen in het geheel werd er gekozen voor een kleurenthema: zwart / wit met fuchsia. Daarnaast had het bruidspaar een logo laten ontwerpen met hun initialen erin, iets dat vanzelfsprekend de hele dag terug kwam en steeds weer zorgde voor herkenning.

De dag begon met de wettelijke huwelijksvoltrekking in de prachtige Cellebroederskapel, gelegen midden in het centrum van Maastricht. Daarna was het tijd voor een perfect verzorgde lunch bij het Kruisherenhotel. De gasten hoefden hiervoor alleen maar de weg over te steken en konden heerlijk wegzakken in het rode pluche voor een informele lunch. Na de lunch vertrok het gezelschap alvast naar de kerk op Sint Pieter, terwijl Karin en Bram op hun gemak nog wat foto’s maakten op de binnenplaats van het Kruisherenhotel.

Ook de kerkelijke huwelijksvoltrekking, die opgeluisterd werd door de zang van Debora Hulskamp, was prachtig. Daarna konden alle gasten zich opmaken voor een ritje door Limburg, namelijk op naar de diner-en feestlocatie Kasteeltje Hattem in Roermond. Hier stond voor hen de bruidstaart klaar, compleet in het kleurenthema en met hun eigen logo als taarttopper.

Na het diner maakte het bruidspaar een geweldige entree. Zij hadden een knallende openingsdans ingestudeerd en de band The Embers zorgde voor de rest. De gasten vielen van de ene verbazing in de andere; bij binnenkomst mochten ze het Gastendoek tekenen, een groot succes. Daarna konden ze onder het genot van een mojito meteen een diapresentatie bekijken van foto’s van het bruidspaar, die fotograaf Aron Nijs al in elkaar had gezet. Wachtende op de entree van het bruidspaar werden zij al verzorgd met heerlijke hapjes van Kasteeltje Hattem en halverwege de avond kwamen de inmiddels welbekende Camerameisjes het feestgedruis binnen om alle gasten op de foto te zetten.

Kortom; het was een zeer compleet en geslaagd feest. Je zou bijna zeggen; voor herhaling vatbaar!

Hieronder een impressie van deze prachtige dag, met foto’s van Aron Nijs Fotografie.

Peet:  Op 2 juli was ik echt compleet verrast, toen jij mij ten huwelijk vroeg, midden in de Ooij (een natuurgebied in de buurt van Nijmegen). Juist omdat we eigenlijk altijd hadden geroepen: trouwen daar hebben we niets mee, dat hoeft niet voor ons! Wij trouwen, nee dat had ik nooit gedacht.

Martijn: Als je meer dan eens in je naaste omgeving merkt dat het leven kort kan zijn, dan besef je des te meer dat je de mooie dingen moet vieren. Dat hield voor mij in dat ik mij afvroeg waarom we niet wilden trouwen met als conclusie dat het toch wel eens erg leuk en speciaal kon zijn. Dat ik met m’n meissie verder wilde wist ik toch al, ook zonder het te vragen. Daar twijfel ik al jaren niet aan. Het voelt gewooon erg goed en speciaal.

Ik was niet zenuwachtig, maar vond wel dat ik het goed moest doen. Toch een beetje conservatief op dat vlak. Serieus werk gemaakt van de ring (diamonds are forever) en gepoogd een mooi moment te vinden. Dat ik je uiteindelijk in de Ooij gevraagd heb, was pure improvisatie. Je had namelijk onbewust een paar momenten ‘verijdeld’.

• Poging 1: op het podium bij de Trans Rockies 2011 (Je breekt je been bij het skieen; niet jouw schuld, maar toch).
• Poging 2: Ik wil je meenemen in onze oude Fiat 500, om romantisch te gaan picknicken… (Fiat moest alleen nog gekeurd worden; keuring duurde langer dan verwacht; je ziet dat de auto weg is; weg verrassing).
• Poging 3: romantisch houtvuur in de Ardennen op een historische hoeve (Je had geen zin om naar buiten te gaan en dat terwijl je altijd zin hebt in dat soort dingen.) Ik kan je vertellen dat die ring heel wat weken en kilometers onderweg is geweest!

Peet: Bij het woord bruiloft dacht ik altijd gelijk aan een vreselijke partyboerderij, een feest met DJ waarbij echter niemand danst, een receptie met eindeloos handjes schudden, taart in elkaars gezicht duwen, gesteggel over een tafelschikking en wie is hele daggast, kwart daggast, alleen avondgast, helemaal geen gast of een verplichting. En oja van die afgezaagde kant en klaar camera’s op het feest.

Een bruiloft is iets waarmee sommige zo eindeloos overdreven mee bezig kunnen zijn, wie koopt er nu een jurk die je maar 1 dag draagt, en hoezo het huwelijk verandert alles?

Martijn: Tja, ik dacht er eigenlijk hetzelfde over. Met uitzondering van een bruiloft van vrienden in Italië. In één woord: fantastisch!

Peet: Terwijl nu ik ben gevraagd, ik in zie dat een bruiloft iets vreselijks met een partyboerderij kan zijn. Maar een bruiloft is nu zoiets als overdreven benadrukken hoe gelukkig je met elkaar bent, overdreven omdat je hier gewoon een hele dag voor uittrekt! Dus die dag moet een echte Peet-en-Martijn dag worden, een dag die bij ons past!

En dus buigen we ons op de invulling voor die geweldige dag met familie en vrienden die het dichtst bij ons staan; waarmee we graag een dag op stap gaan, lol willen maken, kunnen lachen, lekker kunnen eten, samen iets ondernemen en oja ook uiteraard nog de officiële huwelijksvoltrekking!!

Martijn: Daar gaat het om: het moet een feestje worden, zoals wij dat in gedachten hebben en met de mensen die wij daar graag bij willen hebben.

Het aanstaande bruidspaar!

Lyandra en Jeffrey, woonachtig in Amsterdam, hadden een Limburgs decor uitgezocht voor hun mooiste dag. Zij brachten de hele dag door in het authentieke Huize Damiaan, van oudsher een klooster. Deze locatie was voor hen perfect omdat ze de hele dag op dezelfde plek konden doorbrengen, waarbij ze gebruik maakten van de vele verschillende ruimtes en vertrekken die Huize Damiaan rijk is. Daarnaast bood deze locatie plaats aan al hun 100 gasten om hier tevens te overnachten.

Ik vind het altijd supermooi als een bruidspaar een thema aan hun bruiloft wil koppelen. Voor dit bruidspaar was daar geen twijfel over mogelijk; ze zijn dol op het maken van verre en mooie reizen, en ‘Reizen’, werd dan ook hun thema. Hoe leuk het kan zijn om dergelijk thema door te voeren wil ik hierbij graag laten zien.

Het begon al in de vorm van de uitnodiging, gebaseerd op een ouderwetse landkaart en met als programma een reisschema voor hun gasten. De gasten werden naar hun kamer verwezen door middel van een naamkaartje dat geknipt was uit een landkaart. Op de kamer vonden ze hun goodiebag, een reistasje met dingen die je nodig hebt op vakantie, zoals papieren zakdoekjes, een tandenborstel en zeep.

Lyandra en Jeffrey hadden erg hun best gedaan op de decoratie, waar  veel DIY-items bij zaten, wat een bruiloft altijd nóg persoonlijker maakt. Uit oude atlassen knipten ze stroken papier, die ze vastmaakten met behulp van een splitpen. Bij het uitvouwen werd dit een wereldbol, die o.a. aan de kerkbanken in de kapel kwamen te hangen. De bloemdecoratie was voorzien van allemaal vintage reclame-uitingen over reizen. Kleine kaartjes waren in de bloemstukken gestoken en vormden op die manier ook weer één geheel met het thema. En zo kwam het thema de hele dag terug. Het gastenboek was een megagrote atlas, waarin de gasten hun persoonlijke boodschap konden schrijven bij hun favoriete land en tevens een gokje konden wagen waar het bruidspaar op huwelijksreis zou gaan.

De bruidegom verklapte tijdens zijn speech waar die reis naartoe zou gaan. En om nogmaals te benadrukken hoe duidelijk dit thema bij hen paste, werden het niet één maar twee huwelijksreizen! Inmiddels is het bruidspaar terug van New England en Kaap Verdië en zullen zij in de toekomst nog vele reizen samen maken, nu als man en vrouw!

Dat de voorbereiding van een bruiloft veel werk is, dat weten jullie inmiddels wel. Of je komt er binnenkort snel genoeg achter…Je struint de ene na de andere website af, bekijkt foto’s en filmpjes en probeert een selectie te maken van leveranciers. (dit geldt natuurlijk alleen als je de bruiloft zelf organiseert, als je de hulp inschakelt van een weddingplanner blijft alleen het leuke gedeelte over ).

Waar het natuurlijk vooral om draait op jullie bruiloft is dat er een klik is met de leveranciers. Niet alleen de weddingplanner moet persoonlijk bij jullie passen, maar wat te denken van de fotograaf, die met jullie samen de mooiste momenten vastlegt. Of de BABS, die aan al jullie vrienden en familie jullie levensverhaal gaat vertellen. Maar ook met de cateraar en de bloemist moet je een klik hebben, zodat zij precies dát kunnen waarmaken, waar het jullie om gaat.

En daarom is het best leuk om eens een zondagmiddag op zo’n bruidsbeurs rond te struinen. Je ziet veel meer dan op een website, je krijgt meteen een gevoel bij diegene die zo’n belangrijke bijdrage gaat leveren aan jullie mooiste dag. En tegelijkertijd zie je tijdens de bruidsshow misschien wel dé jurk voorbij komen, kun je onderweg nog ergens een lekker stukje taart proeven én kun je weer een middag quality-time samen bijschrijven…

Oh ja, en kom ook even langs bij Fabuloes Weddings…ik heb nog wat leuks voor jullie in petto!

Na bijna een jaar van voorbereidingen, geheimhoudingen en voorpret was het op vrijdag 2 september 2011 dan toch eindelijk zover! Een griepje de week voorafgaand aan de bruiloft bracht me nog bijna in de stress, maar met dank aan de uitvinder van de paracetamol kwam uiteindelijk nog alles net op tijd goed!

En toen was het opeens vrijdagochtend. Na een kwakkelzomer met alleen maar regen trek ik vroeg in de ochtend vol verwachting de rolluiken open: strak blauwe lucht en zon! Dit wordt onze dag! Yes! Na een gezellig gezamenlijk ontbijtje (we sliepen geheel tegen de traditie in allebei gezellig thuis) vertrok ik voor haar en make-up. Terwijl ik mooigemaakt werd stroomden de gelukswensen voor die dag al binnen via twitter en sms. Zo leuk om te merken hoeveel mensen er meeleven!

Toen ik 1,5 uur later op mijn allermooist weer thuis kwam, was mijn aanstaande al op weg om de bloemen en de auto op te halen en stond mijn moeder klaar met mijn jurk. Na me op mijn gemak omgekleed te hebben kon het dan echt beginnen. In de verte hoorde ik onze trouwauto al aankomen, het gebrom  was onmiskenbaar! In een limegroen Volkswagenbusje met paarse gordijntjes kwam mijn lief mij ophalen.

Wat was het leuk om de dag zo te kunnen beginnen! Hup, de auto in en op naar de fotolocatie. Na een ongedwongen fotoshoot waarbij we vooral heel veel lol hebben gehad, vertrokken we precies volgens planning (duh )weer terug naar huis. Onze daggasten hadden als enige instructie gekregen dat ze ‘bij ons op het plein’ moesten verzamelen, de rest van de dag zou een complete verrassing zijn. En dat werd het dus ook. Daar kwamen we aangetoeterd in onze vintage-bus! En wat voelde het bijzonder om alle voor ons zo belangrijke mensen daar zo te zien staan, speciaal voor ons. Een onbeschrijfelijk gevoel!

Onze gasten hadden inmiddels al van onze ceremoniemeester (mijn lieve collega-weddingplanner Consuela!) de goodiebags ontvangen, dus eventuele traantjes konden worden opgevangen met onze customized zakdoek! Vanaf het plein vertrokken we naar de trouwlocatie. Wij natuurlijk voorop (de rest wist namelijk niet waar ze naartoe moesten) en onze vrienden mee in het busje! Waar heb je anders een 8-persoonsbusje voor?!

Vijf minuten later kwamen we aan bij de trouwlocatie. Zo dichtbij, en zo onverwacht hadden wij een oude gerestaureerde molen uitgezocht om de dag te beginnen. Hier stond aan lange tafels een heerlijke lunch voor ons klaar. De sfeer was, mede natuurlijk door het perfecte weer, precies zoals we voor ogen hadden gehad. Of zoals mijn tante het verwoordde; ‘Het lijkt hier wel Zuid-Frankrijk!’

Na een heerlijk uitgebreide lunch werd het tijd voor de trouwceremonie, die op dezelfde locatie plaats zou vinden in de oude gelagkamer van de molen. Onze grootste wens was een zeer persoonlijke ceremonie waar we genoeg eigen inbreng hadden en daarom kozen we voor babs Maaike Caris, een echte aanrader. Er was plaats voor een woordje door vrienden en familie en we hebben een persoonlijke trouwbelofte naar elkaar uitgesproken. Een moment om nooit meer te vergeten (en hulde voor de zakdoekjes ) Na het jawoord en de felicitaties was het uiteraard tijd voor de borrel met onze zelf ontworpen bruidstaart.

Wat wij erg belangrijk vonden gedurende onze dag was rust en een ongedwongen sfeer. Het was dan ook heerlijk om na de ceremonie rustig te kunnen bijkletsen en even later op ons gemak te kunnen vertrekken naar de feestlocatie.

Eenmaal op de feestlocatie aangekomen keken onze gasten weer hun ogen uit. Rustig, stijlvol en sfeervol, zo kan Aldeneikerhof het beste beschreven worden.  En wederom waren we de weergoden zeer dankbaar, iedereen kon lekker door de tuin wandelen of borrelen op het terras, de zon deed de rest! Na een heerlijk  diner werden we nog door onze getuigen verrast die een prachtige film in elkaar hadden gezet. Wat een rijk gevoel om erachter te komen hoeveel tijd en energie anderen ook in zo’n dag steken!

En wat een cliché, maar wat gaat de tijd op zo’n dag toch snel! Voordat we het wisten stonden de eerste feestgasten al klaar. Via de sfeervol verlichte tuin kwamen zij ons door een haag van lichtjes tegemoet. Prachtig!

Het feest was in 1 woord: geweldig! Gezongen, gesprongen, gedanst…gegeten, gedronken, gekletst…het ontbrak aan niets. Een openingsdans is aan ons niet besteed, dus we openden het feest met het toepasselijke Proosten van Guus Meeuwis, omringd door 100 vrienden en familie. Need to say more??

En voordat je het weet zit je bij je vrienden op de schouders en is het alweer tijd om te gaan…time flies when you are having fun…

Een bedankje is hier wel op zijn plaats, want er zijn veel mensen die een prachtige bijdrage hebben geleverd aan onze mooiste dag:

• Onze lieve familie en vrienden, jullie hebben onze dag gemaakt!
• Kapper en visagie: By Creative
• Ons knusse Volkswagenbusje: Chillbusje
• Professioneel, goed en ook heel gezellig; onze fotograaf: Ruud Claessen
• Authentieke locatie: De Uffelse Molen
• Super verzorgde, heerlijke lunch: Lindelauf Catering
• Persoonlijke, emotionele en humoristische ceremonie: Maaike trouwt
• Smakelijke taart: Funny Cakes
• Trouwfeest in stijl: Aldeneikerhof
• Origneel bedankje en entertainment tegelijk: het Camerameisje
• Stille kracht achter de schermen: collega Consuela Ramakers van BrideNGroom

Raymond en Anke werden op Curaçao opgevangen door de weddingplanner ter plekke, spraken hun wensen door met de fotografe en maakten kennis met de ambtenaar die hen mocht trouwen. En al snel genoeg was hun grote dag daar!

Nadat Raymond Anke had opgehaald op hun hotelkamer vertrokken ze naar de fotolocatie. En daarmee begon de dag meteen goed. Raymond is namelijk vrijwilliger bij de brandweer in zijn woonplaats en het was zijn grootste wens om foto’s te maken op een Curaçaose brandweerkazerne. Het was wat geregel, maar wat was ik blij toen we hiervoor de goedkeuring kregen van de brandweercommandant. En om het feest helemaal compleet te maken, werd het bruidspaar in brandweerauto met toeters en bellen naar het strand gereden. Dit alles was zelfs voor Curaçaose begrippen heel bijzonder, wat ervoor zorgde dat het bruidspaar zelfs de plaatselijke krant haalde met hun foto’s!

Na nog een relaxte fotoserie op het strand gemaakt te hebben, was het tijd voor het grote moment. Op  het strand van Blaauw Baai was een romantisch prieeltje voor hen ingericht, waar hun intieme trouwceremonie plaats vond. Het ruisen van de zee op de achtergrond, de zon aan de hemel en met de blote voeten in het zand…wat wil je nog meer. Na de ceremonie, het proosten en het aansnijden van de bruidstaart vond er nog een heerlijk diner plaats op het strand, speciaal voor het bruidspaar en de ouders.

Ondanks het feit dat ik er niet bij was heb ik op afstand mogen meegenieten van deze prachtige bruiloft. De voorbereiding was heerlijk om te doen, en de bruid hield mij tijdens de vakantie zelfs per sms op de hoogte. En de foto’s …tja, die spreken voor zich!

Wil jij ook trouwen in het buitenland? Informeer gerust naar de mogelijkheden!

Foto’s: Caroline Castendijk Photography